කම්මැලියි බන්සාලි!


සංජේ ලීලා බන්සාලිගේ චිත්‍රපටියක් නම් විශිෂ්ඨ වැඩක් කියන එකයි සමාජයෙ මතය. උතුරු ඉන්දියාවටත් ඒ අදහස තියෙනවා. දකුණු ඉන්දියාවටත් මේ අදහස තියෙනවා. ඒත් කුමන හෝ හේතුවක් නිසා බ්ලැක් සහ හම් දිල් දේ චුකේ සනම් හැර සංජේ ලීලා බන්සාලිගේ හැම චිත්‍රපටියක්ම මහා කම්මැලි ටෙලිනාට්‍ය එපිසෝඩ් වගෙයි අපට දැනෙන්නෙ. පද්මාවත් බැලුවාම ඒ අදහස තවත් කොන්ක්‍රීට් වුණා. 


කණගාටුවෙන්, කේන්තියෙන් සහ සන්තෝසයෙන් ලියමි,




රාවයෙන් මට ලැබෙන්න තිබුණු මුදල් නොදී ඉන්නැයි රාවයේ ‘අයිතිකාරයා’ වෙච්ච වික්ටර් අයිවන් රාවයේ ගිණුම් අංශයට නියෝග කරලා. පහුගිය සතියේ දවසක මුදල් ලබාගන්නට රාවය කාර්යාලයට ගිය මට මුදල් නොදුන්නා විතරක් නෙවෙයි, මාව පොලීසියට කතාකරලා එළියට දාන බවට රාවයේ හිමිකරුවන් වගේ දැන් හැසිරෙන සේවකයෙක් තර්ජනයකුත් කළා. ස්තූතියි රාවය. වික්ටර් අයිවන් මහතාටත් ස්තූතියි.

රාවයෙන් මට ලැබෙන්න තිබුණු මුදල ගැන ඇහුවොත් කෙනෙකුට හිනායන්නට ඉඩ තියෙනවා. වික්ටර් අයිවන් මහතාත් හිතනවා ඇත්තේ ඒ කුඩා මුදලක් කියා වෙන්න ඕනෙ. මොකද ඔහු තමන්ගේ කොලමේ කිහිපවතාවක් ලියලා තිබුණා ඔහුට රාවයෙන් ඉවත් වෙන මොහොතේ ලැබුණේ රුපියල් 65 000ක වගේ සොච්චම් වැටුපක් කියලා. ඒ වගේම දැන් රාවයට සතිපතා පිටුවක් පුරා ලියන ඔහුගේ කොලමට රුපියල් 5000 බැගින් ලැබෙනවා. මාසෙට ලිපි හතරක් ලිව්වොත් රුපියල් 20 000යි. ( මේ ඔහුට ලැබෙන වෙනත් විවිධ මුදල්වලට අමතරව. ඔහු රාවයේ ලියන මේ ලිපිම පොත් විදියට පළ කරනවා. ඉන්පස්සේ ඒ පොත් විකිණීමෙන් ඔහුට දැවැන්ත ආදායමක් ලැබෙනවා. රාවය ප්‍රකාශකයන්ගේ පොත් අතරින් රාවයේ උපරිම අනුග්‍රහය ලැබෙන්නෙ ඔහු ලියන පොත්වලට. )

කූඹියෝ ඉෆෙක්ට් එකෙන් පසුව



කූඹියෝ අවසාන වීමත් සමඟ ඒ ගැන වර්ණනා වගේම ඒ ගැන විවේචනත් ගොඩක් දකින්න ලැබෙනවා. හැබැයි වැඩේ කියන්නේ කූඹීයොන්ට පට්ටපල් බණින අය පවා කූඹියෝ පැල් බැඳගෙන බලපු අයයි.
විවේචන පැත්තකින් තිබ්බොත් අවසාන කොටස බැලුවාම හිතපු තරම් හිත පිරුණු ගතියක් දැනුණු නැති බව හැමෝටම පිළිගන්න වෙනවා. අවසාන එපිසෝඩ් එකක් කියන්නේ ක්ලයිමැක්ස් එකක්. ඒත් අපි අවසාන එපිසෝඩ් එකකට සැදී පැහැදී බලාගෙන හිටියේ ක්ලයිමැක්ස් එකෙන් බාගයක් ඉවරවෙලා, වෙන දේ අපි දැනගත්තාට පස්සෙ. ඉතින් හිත පිරෙන්නේ නැති එක සාමාන්‍ය දෙයක්. කොහොමවුණත් මේ සටහන ලියන්නේ කූඹියෝ ගැන කතාකරන්න නෙවෙයි. කූඹියෝ ඉෆෙක්ට් එක ගැන කතාකරන්නයි.

තුන්දෙනෙක්



ප්‍රසන්න විතානගේ, විමුක්ති ජයසුන්දර සහ අශෝක හඳගම එක්ව නිර්මාණය කළ තුන්දෙනෙක් චිත්‍රපටිය  තව ටික දවසකින් සිනමාහල්වල දකින්නට ලැබේවි. යුද්ධයෙන් පසුව මිනිස්සු’ තුන්දෙනෙක් චිත්‍රපටියෙ තේමාව වුණා. ඇය, ඔහු සහ අනෙකා චිත්‍රපටියේ තේමාව වුණා. යුද්ධයේදී තෝරාගන්නේ මොන පිල වුණත් ඒ මැද සිටින්නේ මිනිසුන්. ආදරය දැනෙන මිනිසුන්, බිය දැනෙන මිනිසුන්, තමන් කළ වරදකට වරදකාරීත්වය දන්නා මිනිසුන්. 


තුන්දෙනා


ඇමති ආරක්ෂක සහෝදරයා

සහෝදරයා ටෙලිඩ්‍රාම එකේ ජගා කරන කැරැක්ටර් එක පහුගිය සතියේ විතර විශේෂයෙන් මතුකරන්න පටන්අරන් තියෙනවා. මුලින්ම ජගා ඇවිත් බියර් එකක් දීගෙන යද්දීම මට හිතුණා ඒ කැරැක්ටර් එකට වැදගත් කොටසක් ඇති කියල. සමහරවිට ඉදිරියට ඒකට වැදගත් කොටසක් තියෙන්න පුළුවන්. කොහොමත් මේ වෙද්දීත් ඒ කැරැක්ටර් එකට වැදගත් තැනක් ලැබිලා හමාරයි.

කැරැක්ටර් එක රළු මිනිහෙක්. මැරයෙක් නෙවෙයි.




බැසිල් දින්න එක කොච්චර හොඳද?



ගෝඨා සහ බැසිල් අතර රාජපක්ෂ කණ්ඩායම ඇතුලේ සියුම් සීතල යුද්ධයක් තිබුණා. ඒ වගේම පක්ෂයෙ කණ්ඩායම් දෙක වෙන්කළේ බැසිල් බවට ලොකු චෝදනාවක් එල්ලවුණා. ඒ චෝදනාව එල්ලකළ අය කිව්වේ බැසිල් රාජපක්ෂගේ නායකත්වයෙන් ශ්‍රිලනිපය එකතුකරන්න ඕනෙ කියලයි. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහත්තයාත් විකල්පය විදියට ඒක තියාගෙන හිටපු බව පෙනුණා.

විජයකලා මෛත්‍රී ප්‍රේමය සහ කාන්තා දේශපාලනය


රේඛා / උඩුවා


ලංකාවේ දේශපාලන සංස්කෘතික අවකාශයේ ඉන්න කාන්තාවන්ට විඳින්නට වෙන අත්දැකීම් මොනවගේද. බොහෝවිට මාධ්‍යවේදිනියන්, සිවිල් ක්‍රියාකාරිනියන්, ෆේස්බුක්හි දේශපාලන අදහස් පළකරන්නියන් වගේම දේශපාලනයේ නිරතවෙන කාන්තාවන්ට මුහුණදෙන්නට සිදුවෙන අත්දැකීම් මොනවගේද. 

ඡායාරූපය උපුටා ගත්තේ නිරූපණය සඳහා පමණි. මේ අදහස් අනුමත කරන්නට නොවේ


Search This Blog